Er zijn onderwerpen die ik liever vermijd. Gezondheid, relaties, werk… daar praat ik makkelijk over. Maar als het gaat over de dood, klap ik vaak dicht. Het voelt ongemakkelijk, verdrietig en soms zelfs ongepast. Toch is er één vraag die we onszelf én onze dierbaren zouden moeten stellen: wil je later begraven of gecremeerd worden?
Ik sprak hierover met Leon Schouten, uitvaartondernemer bij Uitvaartland.nl. Hij vertelde me dat op dit moment bijna 70% van de Nederlanders kiest voor crematie en nog maar 30% voor een begrafenis. Toch weten veel families niet wat hun partner, ouder of vriend eigenlijk wilde. “Dan moet de familie die keuze zelf maken, midden in hun verdriet,” zegt Leon. En dat kan ontzettend zwaar zijn.
Waarom we er niet over praten
Ik snap heel goed waarom we dit onderwerp liever laten liggen. Het is nou niet bepaald iets wat je gezellig aansnijdt tijdens een verjaardag. Het voelt zwaar en confronterend. Toch denk ik dat het juist rust kan geven om er wél over te praten.
Leon vertelde me dat veel mensen hun nabestaanden niet willen belasten. Ze denken: “Dat zien ze later wel.” Maar daardoor komen partners, kinderen of vrienden juist in de knel.
Hoe moeilijk het kan zijn voor nabestaanden
Stel je voor: je verliest iemand van wie je heel veel houdt. Je moet in korte tijd van alles regelen: een kist, muziek, bloemen, een locatie. En dan komt ook nog de vraag: begraven of cremeren?
Als je niet weet wat je dierbare had gewild, voelt die beslissing ontzettend zwaar. Leon vertelde me dat hij vaak families ziet die achteraf blijven twijfelen. “Hebben we wel de juiste keuze gemaakt?” Die onzekerheid kan het rouwproces nog moeilijker maken.
Hoe begin je zo’n gesprek?
Het klinkt misschien ongemakkelijk, maar het hoeft niet zwaar te zijn. Je kunt het onderwerp best luchtig aansnijden. Bijvoorbeeld:
- “Heb je er wel eens over nagedacht wat je later zou willen, begraven of cremeren?”
- “Ik las dat bijna 70% van de Nederlanders kiest voor crematie. Hoe zie jij dat?”
- “Weet jij eigenlijk wat ik zelf zou willen?”
Vaak merk je dat anderen het eigenlijk fijn vinden om erover te praten. Het geeft duidelijkheid. En soms zelfs opluchting.
Leg je wens vast
Naast praten is het ook slim om je keuze ergens op te schrijven. Dat kan in een wilsverklaring, maar ook gewoon op een briefje thuis. Zolang je nabestaanden maar weten waar ze het kunnen vinden.
Leon benadrukte: “Het hoeft niet ingewikkeld te zijn. Een simpel briefje kan al heel veel verschil maken. Het gaat erom dat je nabestaanden straks niet hoeven te twijfelen.”
Gezondheid gaat ook over gemoedsrust
Op I Love Health schrijf ik vaak over gezond eten, sporten en balans vinden. Maar gezondheid gaat ook over je hoofd en je hart. En dit onderwerp raakt daaraan.
Door na te denken over je uitvaartwens, geef je jezelf en je naasten rust. Je voorkomt stress, onzekerheid en schuldgevoel. En je weet dat jouw afscheid straks past bij wie jij bent.
Tijd om het taboe te doorbreken
Praten over de dood zal nooit “leuk” worden. Maar het hoeft ook niet zwaar te zijn. Zie het als een vorm van zelfzorg, net als gezond eten of bewegen.
Dus stel jezelf die vraag: wil ik begraven of gecremeerd worden? En nog belangrijker: laat de mensen die je lief zijn weten wat jouw wens is. Daarmee geef je hen, als het ooit zover is, misschien wel het mooiste cadeau dat er is: duidelijkheid en rust.
Geef een reactie