Personal Preggo Update #3 // week 28-32

Health, Zwanger  /   - 

Ik kan het zelf soms nog niet geloven, maar ik ben toch echt al bijna 33 weken zwanger. Voor wie niet in weken maar in maanden denkt: dat is bijna 7, 5 maand zwanger. Het gaat ineens zooooooo snel! Nog steeds ‘schrik’ ik wel eens van mijn eigen bolle buik-spiegelbeeld. Het grootste deel van de dag ben ik mij er heus wel van bewust, maar af en toe vergeet je het zwanger zijn ook gewoon even en dan kan ik soms nog stomverbaasd naar mij zelf kijken in een etalageruit of spiegel. Leuk en gek op het zelfde moment!

Ik deelde twee keer eerder een zwangerschapsupdate. Deel 1 was tot 22 weken. En deel 2 tot week 27. Dan nu deel 3, die vooral gaat over het begin van het derde trimester van de zwangerschap. In deze periode werd het ineens een stuk zwaarder en ging ik naar Bali voor 3,5 week met Roij en ons ukkie in mijn buik, waar ik op het moment van schrijven nog steeds ben.

Speelkwartier

Ons ukkie is inmiddels als helemaal niet meer zo ukkie: ze is zo’n 40 cm en weegt 1800-2000 gram. En ze wordt al hartstikke sterk. Een paar keer per dag is het speelkwartier en trapt ze er vrolijk op los in mijn buik. Zo’n bizarre maar waanzinnig fijne gewaarwording. Ik weet nu al dat ik dit ga missen als ze er uit is. Het is zo’n fijn en intiem gevoel. Ik geniet er onwijs van. Zelfs als dit speelkwartier midden in de nacht is en ik er wakker van word. Dan lig ik met een grijns en mijn handen op mijn buik te wachten tot ze weer in slaap valt.

Baby preps @ home

Hoewel ik zelf het liefst in week 20 alles al af had gehad (hallo nesteldrang!) heb ik mij keurig ingehouden en gewacht tot een meer geschikt moment. (Wannabe cool mum to be….) Ja toch schat?! 😉 Ik had als ‘eis gesteld’ dat alle grote dingen voor ons vertrek naar Bali af moesten zijn, en alle kleine dingen kunnen in die 6 weken na Bali nog. Op zich ging dat wachten op het ‘klussen’ mij redelijk af, op een enkele hysterische “WE GAAN HET NOOOOOOOIT REDDEN VOOR BALI!!!-bui” of de “HOE KAN JE VANAVOND NOU UITGAAN, WE ZOUDEN MORGEN GAAN KLUSSEN EN NU GAAT ALLES NIET LUKKEN!!!-bui. Of: “IK WIL GEEN KLUSJESMAN, IK WIL DIT SAMEN MET JOU DOEN EN ER EEN LEUKE DAG VAN MAKEN”-bui. Alsof er ook maar één stel op deze wereld is die daadwerkelijk een leuke dag van klussen weet te maken, maar afijn. Mijn hormonen hadden dit geromantiseerd. We zitten inmiddels op Bali en alles wat ik voor die tijd af wilde hebben is af: muurtje behangen thanks to mijn moeder en Creative Lab Amsterdam voor het waanzinnige custom made behang (foto’s van de babykamer volgen als ik terug ben!), Joolz wandelwagen is binnen, Stokke wiegje is in elkaar gezet, hemeltje hangt er boven, kast staat. En dan was er nog project commode. Na vele uren googlen een mooie nieuwe commode gevonden, online besteld, levertijd 4 weken, no problem. Tof ding. Gaat helemaal goed komen. En toen verstreken de weken…. en was deze commode ineens HELEMAAL NIET GOED MEER. Een nieuwe commode?? Ik wil een vintage commode en die zelf schilderen en customizen. Ook dit had ik volledig geromantiseerd… maar het ging niet meer uit mijn hoofd. Er was werkelijk waar niets meer goed aan de nieuw bestelde commode, dus die werd afbesteld. Op zoek naar een vintage exemplaar. Na 2 weken dagelijkse Marktplaats sessies vond ik er één in Noordwijk. Een hele leuke met marmeren blad. Je kan niet zonder 😉
Zonder mokken of zeuren reed Roij naar Noordwijk, laadde de commode in, zette ‘m thuis in de garage, schuurde ‘m op, tilde hem naar 3 hoog, waar ik klaar stond met kwast en krijtverf om ‘m te pimpen. Hulde aan deze man. Love you! En foto’s van de commode volgen uiteraard.

daisy zwanger wandelwagen joolz
Proefrit met mijn nieuwe Joolz waggie!

En ineens voelde ik mij niet zo goed…

Zoals je in de vorige updates kon lezen gaat het super goed. Ik voelde mij goed, had veel energie, qua eten eigenlijk niets geks en zelfs erbij sporten ging nog prima – weliswaar aangepast op preggo needs. Ook waren alle echo’s en controles allemaal goed, wat natuurlijk het allerbelangrijkste is. Maar toen ineens, precies vanaf het begin van het derde trimester (bij 6 maanden zeg maar) begon ik te piepen en te klagen. Alles deed mij zeer. Ineens vond ik het zwaar! Rugpijn, 18 x per nacht plassen, slecht slapen, veel vermoeider, pijn in mijn ribben, soms harde buiken (althans, ik denk dat dit het was) en nog wat vervelende kwalen. Wat is dít allemaal ineens, dacht ik. Zo gaan het nog 3 lange maanden worden. Ik voelde mij ineens zo anders. Super irritant. Waar kwam dit vandaan? Na 2 weken er tegen vechten, was ik er achter: ik deed gewoon nog te veel. Ik had 2 huwelijken erop zitten, een vrijgezellenfeest en nog een paar leuke, maar lange dagen. Normaliter doe ik het licht uit op een feestje, maar nu wilde ik eigenlijk om 21u afhaken en naar bed. Maar dat deed ik niet, ‘want ik wil ook niet lopen zeuren en miepen’… Achteraf stom. Tuurlijk mag ik wel eerder afhaken en hoef ik niet tot 01u te blijven. Ik ben ruim 6 maanden zwanger, dus dit is niet meer dan normaal. Maar voor iemand die altijd zo actief is, veel onderneemt, veel energie heeft en niet wil klagen, is dat gewoon heel erg moeilijk. Ik moest dus even flink op mijn bek gaan (die 2 weken ziek, zwak en misselijke fase) voordat ik dit kon. Nu ik weer een paar weken verder ben, kan ik wel zeggen dat ik het echt kan. Ik ga veel eerder naar huis dan de rest, ga liggen wanneer het nodig is, zeg vaker nee, blijf vaker lekker op de bank liggen. En wat denk je? Bijna alle klachten zijn als sneeuw voor de zon verdwenen. Tattaaaaaa. Zo moeilijk was het niet 😉 Het enige waar ik soms nog last van heb is mijn rug. De fysio heeft er 2 x naar gekeken en wat tips gegeven. Maar om heel eerlijk te zijn, ligt ook dit aan te veel inspanning en te weinig ontspanning. Note to self: rust, relax, chill Dais... Dat is alles wat je nodig hebt!

Bali baby

Inmiddels ben ik 2 weken op Bali. Ik ben hier van zwangerschapsweek 30-34. Mijn vriend en ik hebben beiden werk op Bali. De eerste tien dagen allebei hard werken en daarna 2 weken beentjes om hoog en helemaal niets doen! Ik organiseerde weer een ILH Retreat op Bali. Ik vind dit té leuk om niet te doen. En omdat ik mij tijdens vrijwel mijn hele zwangerschap super goed voelde, durfde ik het wel aan. Het plan was: alles rete goed en strak voorbereiden, voldoende rust tussen de activiteiten door nemen en als backup had ik Lindelotte, die deze zomer op kantoor werkte voor ILH en mee was op retreat. Zij kon inspringen wanneer nodig. Ik had zelf een goed gevoel over de retreat, dat ik dit prima aan zou kunnen. Maar ik werd wel aan alle kanten gewaarschuwd! Ga je naar Bali!? Nog een retreat? Met die warmte? Pff. Heftig. Ik was eigenwijs en zette het gewoon door. En dat was maar goed ook. Het ging namelijk super goed! Ik had 12 toppers te gast, alles was goed voorbereid, de warmte ging ook echt hartstikke prima en om heel eerlijk te zijn is het mij alles mee gevallen. Ik kon uiteraard niet mee doen met de sportlessen, dat zou het pas echt fysiek zwaar gemaakt hebben. Maar de begeleiding van de activiteiten en het samen eten was hartstikke leuk en goed te doen. Ik had het voor geen goud willen missen. Tussendoor even op bed in de airco, boekje lezen en chillen en hop weer door! Lindelotte heeft één activiteit van mij overgenomen, het raften in Ubud, verder heb ik alles zelf gedaan, zonder dat het zwaar werd. Top retreatje dus. daisy zwanger bali strandwandeling

Hot or not?

De warmte in Bali gaat ook heel goed. Ja het is warm, maar ik heb niet het gevoel dat ik het warmer heb dan anders. Ik ben gewoon echt een summer lover en dat blijkt nu maar weer ik 32 weken zwanger ben en ik eigenlijk gewoon geniet van de zon en warmte. Mijn enkels zijn nog niet dik, fingers crossed dat dit zo blijft. ik heb nog even te gaan hier. Het is wel een ander Bali tripje voor mij dan anders, omdat ik niet kan surfen. Hoewel ik het mis, kan ik mij er ook heel goed aan overgeven. Nu maak ik een strandwandeling als Roij gaat surfen of kijk ik lekker in het zonnetje op het strand naar hem en de andere surfers. Er zijn hier geen zwangerschap proof sportlessen, dus ik doe lekker helemaal niets deze weken! Prima ook. In Nederland ben ik actief genoeg geweest, dat deze 3,5 week relaxen en niet sporten ook helemaal okay zijn. Ik probeer dus wel lekker te wandelen en zo mijn beweging te krijgen, maar niets moet. Behalve heel erg doen waar ik zin in heb 🙂

Op Bali naar de verloskundige

Omdat ik nu 32 weken zwanger ben, is het belangrijk om de week een controle bij de verloskundige te hebben. Vlak voordat wij naar Bali gingen, hadden we nog een controle met echo in Nederland. Alles goed met ons kleine meisje, yes! En deze week hebben we een controle bij onze gynaecoloog in Bali. Hij hoort bij een priveklinikeik in Bali naar wie mijn vriendin Nadja die hier woont, ook ging toen ze zwanger was. Wij hebben ook de allereerste 10 weken echo bij hem in Bali laten maken. Super zin om mini me weer te zien op de echo!

daisy bali zwanger
“In shock” van mijn eigen schaduw op het strand! HAHA!

Binnenkort weer een update vanuit Nederland!

Liefs

Dais

Geef een reactie

2 reacties